ZATERDAG 1 NOVEMBER 2014  

Onze Vader - En vergeef ons onze schulden
       Beluister deze column
       29 juni 2008
Als ik denk aan de oproep om de schulden van een ander te vergeven zoals God ook mijn schulden vergeeft, dan moet ik gelijk denken aan een kasboek. Aan de ene kant een rij cijfers van wat er in komt. En aan de andere kant een rijtje cijfers van wat er uitgaat. En jij bent de boekhouder van de zaak.

Ik ben niet de enige bij wie het kasboekidee is opgekomen. Ook de Nieuwe Bijbelvertalers kwamen op dat idee. Zo vertalen ze Gods vergeving van zonde in Jeremia 50 als volgt - Daar zegt God: "Ik zal nog onderzoeken of Juda nog zonden op zijn rekening heeft staan."

Jawel, Je ziet het helemaal voor je. Daar zit God aan tafel. Gebogen over dat enorme boek. Met eindeloze staatjes zonden. Links een lijst met vergeeflijke zonden en rechts een lijst met onvergeeflijke zonden. En dan zie je God denken: "Eens even kijken hoe het in de rekening staat. Aha, Juda! Dat staat er gunstig bij. Geen zonden meer. Natuurlijk …die heb ik pas nog vergeven." En af en toe checkt ook Juda even de rekening. "Eens kijken of er vandaag nog zonden op staan." In het Hebreeuws staat er niets dat op een rekening duidt. Dat hebben de vertalers erbij verzonnen.

Maar omdat het bij zonde gaat om zonde die je ook zelf doet, zal ik de hand in eigen boezem steken. Het was tijdens mijn studie theologie dat we debatteerden over de vraag of alle zonden vergeven zouden worden. "Nee!" zeiden sommigen. "Er zijn zonden die zijn onvergeeflijk. Bijvoorbeeld als je vrijwillig in de gaskamers van Hitler hebt gewerkt." Anderen weer zeiden dat alle zonden werden vergeven, als je zelf maar van je dwaling was overtuigd. Weer anderen zeiden dat God wel zou uitmaken wie wel en wie niet. Gaandeweg het debat werden we zelf slachtoffer van het idee dat er een soort boekhouding bestaat in schuldvergeving.

Als we het over vergeving en schulden hebben kunnen we beter bij de mens zelf beginnen. Bij David bij voorbeeld. Die heeft erg last van zijn zonde. Hij schrijft:

"Zolang ik zweeg, teerden mijn botten weg,
Kreunend leed ik, de hele dag,

Toen beleed ik u mijn zonde,
ik dekte mijn schuld niet toe,
ik zei: ik beken de Heer mijn ontrouw
en u vergaf mij mijn zonde, mijn schuld."

Het is dus David zelf die aanvoelt dat zijn schulden hem vergeven zijn. En dan mag de boekhouder denken: Hoe weet David dat zo zeker? En de boekhouder wil even over Gods schouder kijken of het ook wel echt op de rekening staat.

Zelf weet ik ook niet of God David wel vergeven heeft.
Laten we er maar op vertrouwen.

Ds. Bara van Pelt, IKON Pastor

Telraam

De Zomerserie 'Ruis' sluit aan bij het internetproject 'Onze Vader'

Widget
IKOON van de week




Wilt u ook de widget van IKOON van de week voor uw website? Klik dan hier.


Widget
IMPULS de digitale dagkalender



Wilt u de widget van
IMPULS altijd zichtbaar
op uw website?
Klik dan hier.