ZATERDAG 19 APRIL 2014  

Jan van Kilsdonk en de Protestantse Nationale Synode
       Beluister deze column
       10 augustus 2008
Vandaag (10 augustus 2008) wordt in Mexico de Wereldaidsconferentie afgesloten. Duizenden wetenschappers hebben zich de afgelopen week beziggehouden met de vraag hoe aids terug te dringen. Voor het eerst is er wereldwijd een lichte daling van het aantal mensen met aids. Hoe staan de Nederlandse kerken in die strijd? De Werkgroep Aids van de Raad van Kerken bestaat niet meer. In Amsterdam is een kleine Taakgroep Aids waarvan pater van Kilsdonk een trouw lid was.

Nationale Protestantse Synode
In de krant lees ik dat de preses van de PKN oproept tot een Nationale Synode van alle protestanten. Het gaat niet goed met de missionaire opdracht van de kerken. Zou het samen kunnen hangen? Kerken die te binnenkerkelijk zijn geworden en zo hun relevantie dreigen te verliezen? Als aids niet bovenaan de kerkelijke agenda staat of de millenniumdoelen waar gaat het dan in die kerken om? Neemt de wereldvreemdheid niet toe?

Pater Jan van Kilsdonk én nabij pastor én voortreffelijk theoloog
Als het om dit alles gaat, denk ik aan pater Jan van Kilsdonk. Hij was als pater present in Amsterdam. Hij was er vanaf het begin van zijn priesterschap voor buitengesloten mensen, NSB-ers in de kampen, later voor studenten die zich niet meer thuis voelden in de kerk, voor homo’s die zich buitengesloten wisten, voor mensen die HIV positief waren, voor mensen die aids hadden. Hij was er. Hij was én pastor én een voortreffelijk theoloog. Vanuit de vragen die hij in de pastorale gesprekken tegenkwam, ging hij nadenken. Vandaar de brieven die hij stuurde na een gesprek. Hij reflecteerde. Vandaar zijn kritiek op een gesloten dogmatische en hiërarchische kerk die op grond van haar leer mensen buitensloot en veroordeelde.

Pastoraat van de vertroosting
Die verbinding tussen theorie en praktijk fascineert me. Van Kilsdonk was een vrije theoloog en daarom ook vogelvrij. Juist deze priester heeft duizenden mensen die afgehaakt waren van de kerk het Evangelie van de bevrijding voorgeleefd. Door er te zijn zoals hij er was. Hij had
eerbied voor mensen. Ieder mens was voor hem eerbied waardig. Dat straalde hij uit. Daarmee schonk hij mensen eerbiedwaardigheid. Daarmee troostte hij. Zijn pastoraat was een pastoraat van de vertroosting.

Dat geheim had hij van Jezus van Nazareth geleerd. Dat stak hij niet onder stoelen of banken. Niet dat hij het daar in zijn gesprekken vaak over had. Daar betoonde hij zich een navolger van Christus in de nabijheid. In zijn dagelijks studie, in zijn preken was hij bezig met Jezus van Nazareth. Vanuit die voeding kon hij pastor zijn en vanuit de voeding die hij kreeg in de gesprekken ging hij weer kritisch terug naar zijn traditie. Een heilzaam heen en weer. Hij ontmoette Christus in de mensen die hij tegenkwam . Dat geheim leefde hij.

Een kerk die handelt met oog op de wereld wint aan relevantie
Zal een kerk die met het oog op mensen met aids, met mensen in armoede, met mensen op de vlucht handelt, nationaal en lokaal, niet winnen aan relevantie? Was pater Jan van Kilsdonk daar geen levend bewijs van?

Ds. Bram Grandia - IKON Pastor

Jezus & Aids

Widget
IKOON van de week




Wilt u ook de widget van IKOON van de week voor uw website? Klik dan hier.


Widget
IMPULS de digitale dagkalender



Wilt u de widget van
IMPULS altijd zichtbaar
op uw website?
Klik dan hier.